راستش به نظرم یکی از بزرگترین  خوبی دوستی ها در دنیای مجازی اینه که ادما همدیگرو اونقدر که خودشون می خوان میشناسن یعنی شاید بد گفتم منظورم اینه  این جا خیلی از ما ها با هم دوستیم بدون اینکه بدونیم دوستمون اهل کجاست؟ چه کاره است؟ چه سنیه؟چه میدونم چه موقعیت اجتماعی داره و......

اینجوری خیلی خوبه یه دوستی بی قید و شرط ...جوابا مون به هم خیلی وقتا صادقانه و به دور از رودر بایسی و ملاحظات زندگی عادیمونه!!اینش رو خیلی دوست دارم رک ساده و بی غل وغش

پ.ن:فکر کنم من سنم از خیلیاتون بیشتره حالا گفتم راحت باشین اما احترام به بزرگتر یادتون نره!!!

اینو گفتم تا اونایی که وبلاگ ندارن و گاهی لطف می کنن به ما سر میزنن و ما رو میشناسن از این عادت ما مطلع بشن و از رک گویی ها مون دلخور نشن

پ.ن:هی دکی را.....به عیالت بگو ظرفیتش را ببره بالا مگه منو نمیشناسه

پ.ن:این رو اینجا نوشتم که اگه دوستا باز معرفت داشتن و اومدن ببینن ....حضوری بهشون نگفتم چون خودشون بهم نگفتن

ببین از دوست جدید استاد ع یاد بگیرین که با پنبه می پیچونه و جواب نمیده و .....

آخر نوشت:بابا جون مادرتون ازم دلخور نشین دیگه من بدون شوخی روزم شب نمیشه (البته الان ۳:۴۲بامداده)

قربون معرفت هر چه رفیق با مرام از کوچیک تا بزرگ