دیروز داشتم نوارای قدیمی رو مرتب می کردم چشمم افتاد به یه نوار قدیمی که تو دوران دوستیمون همسرم بهم داده بود.اهنگ تو ای پری کجایی؟ یادش به خیر...

باد روزی افتادم که  این نوارو تو دانشکده ازش گرفتم.موقع امتحانا بود و کریدور پر صندلی...مهبار نوارو روی دسته یه صندلی گذاشت و یواشکی رفت و من اروم رفتمو برداشتمش  هنوز بوی عطرش یادمه لیستی که با خط خودش از شعرا نوشته بود با تاکید بر "تو ای پری کجایی؟" تا شده اون تو بود

اولین نواری که به من هدیه داد : "مهربانی"بود با صدای  زنده یاد خسرو شکیبایی

خیلی اشعارشو دوست داشتم و  البته شعر محبوبمون از اخوان ثالث :

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را دست

آبرویم را نریزی دل

ای نخورده مست

لحظه دیدار نزدیکست.....

راستی یه کار قشنگی که من و همسرم تو دوره دوستی مون داشتیم( تو دوره ما که هنوز وبلاگ نویسی رایج نبود )

 این بود که هر کدوممون یه سررسید داشتیم وهر روز حرفامون  و یا احساسات ناگفته و حتی گله هامون رو توش می نوشتیم و سر هفته با هم عوض می کردیم اینجوری خیلی از سوتفاهم ها هم حل می شد اما الان زیاد فرصت نداریم!!!!!

پا نوشت:اون موقع روزانه ۱ ساعت تلفنی حرف می زدیم..

پانوشت:فکر نکنین قربون صدقه هم می رفتیم همش برا این روزا نقشه می کشیدیم

پانوشت:اون روزا از۳۱ تیر ۷۵ شروع شد و....